Τετράδια Σινεμά

Από τα πρώτα λεπτά της «Πρόσκλησης» της Ολίβια Γούαϊλντ έρχεται στο νου -ίσως συνειρμικά και λόγω της επιτηδευμένα ( ; ) παρόμοιας γραμματοσειράς στην αφίσα- το γουντιαλενικό «Παντρεμένα Ζευγάρια». Εκεί, ο Αλεν χρειάζεται λιγότερο από τέσσερα λεπτά για να σκιαγραφήσει την κρίση του ζευγαριού, το αδιέξοδο, το «τέλος». Η κάμερα, σε τρικυμία, εισβάλλει ντοκιμαντερίστικα στο σπίτι του ζεύγους -Αλεν και Φάροου βρίσκονταν πράγματι στο τέλος της σχέσης τους- και καταγράφει σημειακά μορφασμούς, χειρονομίες, μικρές σιωπές σε φαινομενικά ασήμαντες φράσεις. Ξέρουμε τι συμβαίνει. Οχι τα γεγονότα, αλλά την ουσία: ο έρωτας έχει πεθάνει, η σχέση έχει μαραθεί, δύο άνθρωποι ασφυκτιούν ενώ ετοιμάζουν ένα γεύμα φίλων.  Στα «Παντρεμένα Ζευγάρια» πριν καν το γεύμα ξεκινήσει, το «θέμα» είναι στο τραπέζι. Το κυρίως σώμα της ταινίας θα απασχοληθεί με τη διερεύνησή του. Πώς έκλεισε ο κύκλος της σχέσης, ποιες απρόσμενες δυναμικές αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται σε ένα ερωτικο-φιλικό τετράγωνο; Ενα μωσαϊκό αν...