Τετράδια Σινεμά

Βαβυλώνα: καταγεγραμμένη ως η πρώτη μεγαλούπολη της αρχαιότητας. Συνώνυμο του μεγαλείου, του κάλλους, της υπέρμετρης καλλιτεχνικής ανάπτυξης, κατόπιν της ανεξέλεγκτης φιλοδοξίας και της ύβρεως, μέχρι την τελική της κατάρρευση. Η Βαβυλώνα, όπως και το Χόλιγουντ, ήταν περιτριγυρισμένη από έρημο και περίκλειστη από τα τεράστια τείχη της. Συμβολικά θα μπορούσε κανείς να την χαρακτηρίσει ως μια «μυθική» πόλη. Ως κάτι «μεγαλύτερο» από ένα ιστορικό δείγμα εντυπωσιακής πολιτιστικής και οικονομικής άνθησης. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη «Βαβυλώνα» για να περιγράψουμε κάτι το άσωτο, το ασύδοτο, το αμετροεπές. Μια λαμπερή και μεγαλειώδη κατάσταση που αργά ή γρήγορα θα συναντήσει ένα φριχτό και καταστροφικό τέλος. Κι όμως για το Χόλιγουντ, η «Βαβυλώνα» ήταν μόνο η αρχή του μύθου του κινηματογράφου. Ενός μύθου που ο Ντάμιεν Σαζέλ στην ομώνυμη ταινία του τιμά με ακόρεστη αγάπη, άφθονο πάθος, αδιανόητη – σχεδόν αυτοκαταστροφική – αμετροέπεια. Όλα τα συστατικά δηλαδή που...

Ταινίες που κανείς δεν έχει δει και ούτε πρόκειται να δει #2: "Submarine" του Richard Ayoade

Αν υπήρξες (και υπάρχεις) έφηβος με ροπή προς την απαισιοδοξία, εσωστρεφής και κυνικά ειλικρινής με τα πάθη και τα συναισθήματα σου, αν έχεις περάσει βράδια που συνδιαλεγόσουν με την μοναξιά σου και τα ανεκπλήρωτα σου όνειρα, αν έτυχε ποτέ να λιώσεις με τους ήχους του Alex Turner τα ξημερώματα, τότε μπορεί και να έχει τύχει να γνωρίσεις αυτό το μικρό σινεφίλ (λέμε τώρα) διαμαντάκι. Διαφορετικά, αν δεν έχεις ιδέα για τι πράγμα μιλάω , για το επόμενο του κειμένου θα κάνω μία θαραλλέα προσπάθεια να αποδείξω γιατί μπορεί και να αξίζει να τη δει κάποιος την ταινία αυτή. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο δεκαπεντάχρονος Oliver καλείται να αντιμετωπίσει τα πρώτα φαντάσματα της ενηλικίωσης του, την ημιδιαλυμένη του οικογένεια και τις δικές του αδυναμίες να αντιμετωπίσει την ζωή. Στο ζοφερό αυτό περιβάλλον της ζωής του συναντά την συμμαθήτρια του την Jordana και το πρώτο βαθύ ερωτικό του σκίρτημα έρχεται να ταράξει συθέμελα την κάπως ανιαρή και προβλέψιμη ζωή του. Η Jordana, από την άλλη,...

Είδαμε το Wednesday σε ένα απόγευμα και έχουμε κάτι να σας πούμε

Η νέα σειρά του Netflix « Wednesday » σε παραγωγή Tim Burton ήταν ότι ακριβώς μας έλειπε. Η ιστορία ακολουθεί την κόρη της γνωστής οικογενείας Addams, την Wednesday, σε μια νέα διαδρομή καθώς αναγκάστηκε να αλλάξει σχολείο και να πάει στην Ακαδημία «Nevermore» για τους «απόκληρους» της κοινωνίας, επειδή προσπάθησε να σκοτώσει κάτι παιδιά που πείραξαν τον αδερφό της. Βλέπουμε ένα κορίτσι με όψης νεκρής, με παγωμένη καρδιά και με βλέμμα ψυχοπαθή, να μπαίνει σε μια νέα κοινότητα, σε ένα νέο σχολείο όπου εκεί ξεκινά μια σειρά περίεργων φόνων και περιστατικών και η Wednesday προσπαθεί να εξιχνιάσει. Μέσα σε αυτή την διαδρομή των 8 ( ελπίζουμε να συνεχίσει η σειρά γιατί μας άφησε σύξυλους) επεισοδίων, βλέπουμε δομικές αλλαγές στην μικρή Addams. Από ένα παγωμένο, απόμακρο πλάσμα με περίεργες συνήθειες, ίσως, να δημιουργεί και κάποιους συναισθηματικούς δεσμούς με ανθρώπους γύρω της ( και όχι μόνο ανθρώπους, αλλά και ένα χέρι, το επονομαζόμενο «Thing».Βλέπουμε την Addams, να νοιάζεται με ...

Άντιο καλέ μας φίλε Bojack Horseman...

Πως διάολο μπορείς να ταυτιστείς με ένα ανθρωπόμορφο άλογο που ζει στις σκιές του παρελθόντος του σε μια πολυτελή έπαυλη στο Hollywoo? Όπως ακριβώς μπορείς να ταυτιστείς με έναν τύπο που ζει μέσα στην ανασφάλειες και τις ενοχές του, που η επιτυχία και η προοπτική της "κανονικής" ζωής τον αποδιοργανώνουν και τον οδηγούν στην αυτοκαταστροφή, που οι καταχρήσεις του κλείνουν το μάτι περιπαικτικά κάθε τρεις και λίγο... που δεν μπορεί να αγαπήσει και να αγαπηθεί όσο του αρκεί ή όσο νομίζει ότι του αξίζει και του αρκεί και που κυρίως όσο κι αν προσπαθεί, όσα νέα ξεκινήματα κι αν κάνει δεν μπορεί να αποδεχτεί τον ίδιο του τον εαυτό... Κάπως έτσι λοιπόν αγαπήσαμε και μισήσαμε τον Bojack Horseman.... Όπως κάθε μέρα αγαπάμε και αποστρεφόμαστε πτυχές του ίδιου μας του εαυτού.... Όπως ακριβώς συνειδητοποιούμε τα πάθη, τις ελλείψεις, τις τραγικές μας αδυναμίες και τα ένοχα μυστικά μας... Τις διαψεύσεις, τις αποτυχημένες μας σχέσεις, τους ανθρώπους που αγαπήσαμε ή νομίσαμε ότι αγαπήσ...

Αναφορά κατάχρησης

Από το Blogger